Ιστορία των Γυαλιών Οράσεως

 

 
// Ιστορία των Γυαλιών Οράσεως
Από την αρχαιότητα ήταν γνωστό ότι το κυρτό γυαλί είχε την ιδιότητα να μεγεθύνει τα αντικείμενα. Ένα είδος μεγεθυντικού φακού κατασκευασμένου από ορυκτό μέταλλο ανακαλύφτηκε από αρχαιολόγους στη Νινευή της Ασσυρίας. Αυτή είναι η παλαιότερη ανακάλυψη μιας τέτοιου είδους εφεύρεσης.
 
Ορισμένες πηγές κάνουν λόγο για βοηθήματα όρασης στην αρχαία Αίγυπτο ενώ σύμφωνα με άλλες δεν καταγράφεται κάποια εφεύρεση κατά την εποχή των Αιγυπτίων, των αρχαίων Ελλήνων και των Ρωμαίων.
 
Κατά τον Μεσαίωνα (11ος – 13ος αιώνας) οι εγγράμματοι με ασθενή όραση χρησιμοποιούσαν σφαίρες – μεγεθυντικούς φακούς που ονομάζονταν <<αναγνωστικοί λίθοι>>.
 
Ως πιθανοί εφευρέτες των γυαλιών οράσεως έχουν θεωρηθεί ο Bacon, ο Ιταλός Salvino D’ Armato Degli Armati ή ο Alessandro di Spina. Ωστόσο πρόκειται για εικασίες, καθώς το όνομα του εφευρέτη δεν έχει πιστοποιηθεί.
 
Τα πρώτα γυαλιά εμφανίστηκαν κατά τον Μεσαίωνα σε διάφορες πόλεις της Ιταλίας όπως η Φλωρεντία, η Πίζα και η Βενετία. Με την ανακάλυψη της τυπογραφίας και την έκδοση των πρώτων εφημερίδων άρχισαν να παράγουν γυαλιά και άλλες χώρες όπως η Γερμανία, η Γαλλία και η Ολλανδία.
 
Οι πρώτοι σκελετοί οράσεως κατασκευάζονταν από ξύλο, κέρατο και κόκκαλο. Τους επόμενους αιώνες έκαναν την εμφάνιση τους σκελετοί από μπρούντζο, κέλυφος χελώνας (ταρταρούγα), μπανέλα, ατσάλι, ασήμι και χρυσό.
 
Κατά τη δεκαετία του 1780 ο Βενιαμίν Φραγκλίνος δημιούργησε τα διπλοεστιακά γυαλιά. Από τις αρχές του 19ου αιώνα κάνει την εμφάνιση τους στην Αγγλία το μονόκλ (δαχτυλίδι του ματιού) , το οποίο παραμένει δημοφιλές μέχρι το τέλος του Α’ Παγκοσμίου πολέμου.
 
Σταθμοί στη σύγχρονη ιστορία των γυαλιών οράσεως αποτελούν η εφεύρεση των πολυεστιακών, των φωτοχρωμικών καθώς και των οργανικών φακών ασφαλείας.
 
Τέλος, μεγάλη σημασία στην εξέλιξη στα διορθωτικά μέσα της όρασης έπαιξε η εφεύρεση των φακών επαφής, οι όποιοι τις τελευταίες δεκαετίες χρησιμοποιούνται από όλο και περισσότερο κόσμο, και η εξέλιξη τους είναι αλματώδης.